Bhutańska kultura — himalajskie królestwo, Gross National Happiness, tybetański buddyzm. Ostatnie buddyjskie królestwo świata.
Język
Dzongkha — oficjalny, spokrewniony z tybetańskim. Angielski w szkołach. 19 języków regionalnych. Tshangla na wschodzie, Lhotshamkha na południu.
Buddyzm
75% buddyści wadżrajany tybetańskiej. 10% populacji to mnisi (rekord po Tybecie). Klasztor Tygrysie Gniazdo (Paro Taktsang) — 900m klif, Padmasambhava medytował tu w VIII w.
Gross National Happiness
Jedyny kraj mierzący GNH zamiast PKB (od 1972). 4 filary: zrównoważona gospodarka, ochrona środowiska, kultura, dobre rządzenie.
Architektura
Dzongi — twierdze-klasztory: Punakha, Trongsa, Paro. Tradycyjne domy z drewnianymi fasadami. Żadne budowle wyższe od klasztorów zgodnie z prawem.
Strój narodowy
Obowiązkowy publicznie — Gho (mężczyźni, szata do kolan), Kira (kobiety, suknia do kostek). Różne wzory wg regionu. Manta: Tradycja ważniejsza od mody.
Festiwale (Tshechu)
Buddyjskie religijne festiwale w dzongach. Tańce w maskach, błogosławieństwa. Paro Tshechu (marzec-kwiecień), Thimphu Tshechu (wrzesień) — najsłynniejsze. Unikalne dla Himalajów.
Negatywny ślad węglowy
Jedyny kraj na świecie o ujemnym śladzie węglowym — pochłania 6× więcej CO2 niż emituje. 71% lesistości (konstytucyjne minimum 60%). 100% odnawialnej energii.